Ο Μπλου συνέχισε να προχωρά έως που έφτασε στις σπηλιές που έβλεπε από το καράβι και τότε τους είδε.. Άντρες και γυναίκες με βλέμματα κουρασμένα, που κάθονταν γύρω από ξεχασμένα πικάπ, από σκονισμένες κονσόλες, από φθαρμένα ακουστικά που κοίτονταν δεξιά κι αριστερά σα να μην είχαν λόγω ύπαρξης, γύρω..από καλώδια μπερδεμένα σαν αναμνήσεις, που δεν ειπώθηκαν ποτέ. Κανένα φως, καμία μελωδία, κανένας ήχος. Μόνο το στάξιμο του νερού από την υγρασία της οροφής, ρυθμικό και επίμονο.
«Γιατί σωπάσατε;» τους ρώτησε ο Μπλου, σπάζοντας τη βαριά σιωπή, με φώνή που έδειχνε απορία, αλλά και απαίτηση πειστικής απάντησης.
Ένας παλιός ηλικιωμένος DJ, με δάχτυλα γεμάτα ρωγμές και σημάδια από βινύλια και νύχτες ατελείωτες, τον κοίταξε. Ένα πικρό χαμόγελο σχηματίστηκε στο πρόσωπό του.
«Γιατί ο κόσμος δεν ακούει πια… μόνο περνούσε, μας προσπερνούσε και απομακρυνόταν του είπε. Σαν να μη χρειαζόταν τη μουσική, ούτε εμάς του ψιθύρισαν κι άλλοι, παρά μόνο τον θόρυβο και το συνοθύλευμα ασύνδετων ήχων και αδιάφορων στίχων, που σκότωναν αργά το συναίσθημα και τη χαρά της μουσικής»
Ο Μπλου δεν απάντησε. Έβγαλε αργά το Μπλε Jukebox του από την πλάτη του και το ακούμπησε στο κέντρο της σπηλιάς. Του πάτησε το play.. αλλά αντί για τραγούδια, εκείνο άφησε να ξεχυθούν απαλά αλλά επιβλητικά άλλοι ήχοι: το θρόισμα των φύλλων, το νερό που τρέχει σε κρυφά ρυάκια, το μακρινό ουρλιαχτό λύκων κάτω από το φεγγάρι… και όλα αυτά είχαν ένα tempo, ακολουθούσαν μια συμπαντική αρμονία κρυμμένη μέσα στη φύση, που πάλευε να σπασει τη ζωντανή, βαθιά σιωπή που απλωνόταν παντού..
Στην αρχή, τίποτα δεν άλλαξε. Ύστερα, ένας νεαρός DJ έσκυψε, σήκωσε μια πέτρα και άρχισε να τη χτυπά ρυθμικά στο βράχο. Ένας άλλος σφύριξε έναν πρωτόγονο, tribal σκοπό που θυμόταν από τα παιδικά του χρόνια. Κάποιος χτύπησε παλαμάκια, δειλά στην αρχή, πιο σίγουρα μετά.
Η σπηλιά γέμισε ακατέργαστους ήχους, άγριους και αληθινούς, που σιγά σιγά άρχισαν να μετασχηματίζονται σε νότες, μελωδίες, στίχους. Kαι ήταν τότε που.. ένα τραγούδι για τον ήλιο ήταν σα να επέβαλε μια αυγή.. στη μόνιμη σκοτεινιά του νησιού...