

Don't be shy with the volume!

Join the Adventure
The Wandering DJ Blue Episode 20 - Το Τρένο που Πηγαίνει Παντού



Η βροχή πέφτει σαν ρυθμικό βινύλιο, γρατζουνώντας τον αέρα με σταθερές, υπομονετικές σταγόνες. Κάθε σταγόνα κι ένα κλικ, σαν βελόνα που ψάχνει αυλάκι.
Ο Μπλου στέκεται κάτω από το σκουριασμένο στέγαστρο ενός ξεχασμένου σταθμού. Το μπουφάν του βαραίνει, μα το βλέμμα του είναι ελαφρύ. Περιμένει κάτι — αν και δεν ξέρει τι.
Και τότε το ακούει.
Ένα σφύριγμα. Μακρινό. Μελαγχολικό.
Σαν να ξεγλίστρησε από παλιά ασπρόμαυρη ταινία.
Οι ράγες αρχίζουν να τρέμουν. Όχι δυνατά. Σαν να αναπνέουν.
Μέσα από την ομίχλη εμφανίζεται ένα τρένο που δεν θα έπρεπε να υπάρχει. Παλιό σαν ξεχασμένη μπαλάντα σε jukebox επαρχιακού μπαρ, μα φωτισμένο με νέον που πάλλεται σαν νυχτερινό κλαμπ των 80s. Η μηχανή του δεν καίει κάρβουνο. Καίει αναμνήσεις.
Δεν υπάρχει μηχανοδηγός.
Μόνο μια ανοιχτή πόρτα.
Ο Μπλου ανεβαίνει.
Δεν βρίσκει ελεγκτή. Μόνο έναν καθρέφτη.
Στο είδωλό του δεν βλέπει το πρόσωπό του — βλέπει όλες τις εκδοχές του: τον νεαρό που άκουγε πρώτη φορά rock σε κασετόφωνο, τον DJ που έπαιζε για τρεις ανθρώπους κι ένιωθε σαν να γέμιζε στάδιο, τον ταξιδιώτη που δεν σταματά να ψάχνει.
Και τότε αρχίζει η διαδρομή.
Πρώτο βαγόνι.
Ο DJ Blue μπαίνει στο βαγόνι χωρίς να κοιτάξει πίσω.
Οι πόρτες κλείνουν αθόρυβα, το φως χαμηλώνει και οι θέσεις είναι άδειες, τα παράθυρα διάφανα μαύρα, σα πύλες μυστικιστικές και το τρένο ξεκινά χωρίς ήχο, χωρίς προορισμό.
Κάπου ανάμεσα σε ράγες και σκέψεις, μια ανάσα σκοταδιού γίνεται μουσική, που μπορεί να είναι απάντηση.. ή και προορισμός, γιατί μερικές φορές… μια βολή στο σκοτάδι.. είναι η μόνη διαδρομή.
Δεύτερο βαγόνι.
Η πόρτα ανοίγει και ο κόσμος εκρήγνυται. Progressive house beats, ιδρώτας, laser που σκίζουν τον αέρα. Τα σώματα κινούνται σαν να ξορκίζουν κάτι. Εδώ δεν υπάρχουν λέξεις — μόνο παλμός.
Κάποιος του δίνει ακουστικά. Μέσα τους, ο ρυθμός δεν ακούγεται. Χτυπά κατευθείαν στην καρδιά.
Ο Μπλου χαμογελά. Αυτό το ταξίδι δεν είναι για να θυμάσαι. Είναι για να ζεις.
Τρίτο βαγόνι.
Καπνός από πούρα, φώτα χαμηλά και η ατμόσφαιρα γεμάτη από θεατρικό, ενορχηστρωμένο μουσικό στυλ των ’60s, με έμφαση στη φωνή, στη δραματικότητα και στη συμφωνική συνοδεία. Οι επιβάτες φορούν γυαλισμένα παπούτσια και κρατούν ποτήρια σαμπάνιας, αλλά κανείς δεν μιλά.
Ο Μπλου κλείνει τα μάτια, θέλει μόνο να ακούσει.. Παίρνει λίγη από εκείνη τη νύχτα στην τσέπη του σαν ανάμνηση και σα πυξίδα, για όταν τα ταξίδια του φθάσουν στο τέλος τους...
Ο DJ Blue προχωρά. Κάθε πόρτα βαγονιού που κλείνει πίσω του δεν απομακρύνει το παρελθόν. Το ενώνει. Κάθε βαγόνι είναι κι ένας σταθμός μέσα του.
Έχει φθάσει στο τέταρτο και τελευταίο βαγόνι.
Δεν υπάρχει μουσική. Δεν υπάρχει ήχος. Μόνο σιωπή.
Στο κέντρο, ένα παράθυρο τεράστιο, σχεδόν αδύνατο.
Μέσα του φαίνονται όλες οι πόλεις που επισκέφτηκε. Όλα τα stages. Όλα τα βράδια που έπαιξε ένα τραγούδι και κάποιος, κάπου, ένιωσε λιγότερο μόνος. Όλα μαζί. Χωρίς σειρά. Χωρίς χρόνο.
Το τρένο επιβραδύνει.
Δεν σταματά με φρένα. Σταματά με ανάσες, με χτυπήματα των δαχτύλων.
Ο Μπλου κατεβαίνει.
Ο σταθμός δεν έχει όνομα. Ίσως γιατί είναι όλοι οι σταθμοί μαζί. Ίσως γιατί είναι ο παντοτινά συμπαντικός.
Το τρένο ξεμακραίνει χωρίς ήχο. Ο Μπλου νιώθει τις ράγες να μένουν ζεστές για λίγο… κι ύστερα να κρυώνουν.
Στο χέρι του κρατά έναν ακόμη άϋλο δίσκο μουσικής για τη μπλε βαλίτσα του. Είναι μπλε σκούρος, δεν έχει εξώφυλλο και πάνω του, είναι γραμμένος με ασημί γράμματα ο τίτλος:
«Διαδρομή χωρίς επιστροφή».
Ο Μπλου χαμογελά.
Ξέρει πως δεν πρόκειται για τέλος.
Είναι απλώς άλλη μία αναχώρηση γιατί κάποια τρένα δεν σταματούν σε χάρτες, σταματούν σε καρδιές.
Απόψε ταξιδέψαμε χωρίς εισιτήριο…
σε βαγόνια γεμάτα με παλμό, μνήμες, προσδοκίες και σιωπές.
Κι αν άκουσες προσεκτικά, ίσως να ένιωσες κι εσύ τις ράγες να πάλλονται κάτω από τις σκέψεις σου.
Μέχρι την επόμενη αναχώρηση…
να θυμάσαι: η πιο μακρινή διαδρομή είναι αυτή που σε πάει μέσα σου.
The Wandering DJ Blue
Δείτε όλα τα επεισόδια, κατεβάστε τις Wallpapers.
Πολύ πριν γίνει ο «Περιπλανώμενος DJ Blue», ο Μπλου ήταν απλώς ένας άγνωστος που έπαιζε μουσική σε μικρές ταράτσες της πόλης του.
Το μόνο που είχε ήταν ένα φτηνό πικάπ, με βελόνα που έτριζε, και μια στοίβα από παλιούς δίσκους
που τους περισσότερους τους είχε αγοράσει με ασήμαντο κόστος από παλαιοπωλεία.
Ένα βράδυ, ενώ έπαιζε για τρεις φίλους και για ένα Χάσκυ τον Balto που τον παρακολουθούσε,
είδε στον ουρανό κάτι παράξενο: μια αργή πτώση φωτεινών σωματιδίων, σαν βροχή από κομμάτια ήχου.
Ένα από αυτά έπεσε στα χέρια του — ήταν ένα μικρό, μπλε, μεταλλικό κουμπί από άγνωστο μηχάνημα.
Όταν το τοποθέτησε πάνω στο πικάπ, το πικάπ έγινε ένα μαγικό Μπλε JukeBox που ανάβλυζε ένα φωτεινό μπλε χρώμα και δίπλα του..
εμφανίστηκε μια Μπλε βαλίτσα με άπειρες θέσεις για τους δίσκους του, που ξαφνικά απέκτησαν μια άϋλη μορφή.
Μέσα σε αυτή τη βαλίτσα υπήρχαν άπειρα τραγούδια, άλλα γνωστά, άλλα άγνωστα σε αυτόν
και άλλα που δεν υπήρχαν στη γη. Όλα αυτά τα τραγούδια αιωρούνταν και περιστρέφονταν σα μία συμπαντική βιβλιοθήκη ολογράμματος.
Από εκείνη τη στιγμή, η μουσική του δεν ανήκε πια μόνο σε αυτόν και ήξερε τι έπρεπε να κάνει από εδώ και πέρα...
Έβαλε το Μπλε JukeBox στη πλάτη σα σακίδιο, πήρε τη Μπλε Βαλίτσα του και ξεκίνησε...


Μια σειρά μουσικών ονείρων και αφηγήσεων.
Κάθε επεισόδιο είναι ένα ταξίδι με οδηγό τον DJ Blue,
σε μια περιπέτεια φαντασίας μέσα από ήχους, ρυθμούς και εικόνες.
Join us






























