Ο Μπλου κοιτάζει το κουμπί «Play». Ξέρει πως μόλις το πατήσει, δεν θα υπάρχει επιστροφή, το αγγίζει χωρίς να το πιέζει.
Και τότε το καταλαβαίνει…δεν είναι εκεί για να διαλέξει ανάμεσα στο παρελθόν ή το μέλλον. Είναι εκεί για να τα ενώσει χωρίς να τα αλλοιώσει.
Το χέρι του δεν απομακρύνεται από το κουμπί “Play”. Αντίθετα… το πιέζει πιο βαθιά.
Και τότε — Ο ήχος σπάει. Όχι σαν κάτι που καταστρέφεται…αλλά σαν κάτι που γεννιέται. Μια νέα μελωδία ξεκινά. Δεν ανήκει σε καμία εποχή.
Tο χέρι του πέφτει πάνω του. Το jukebox ανάβει.
Και τότε, ο χρόνος παύει να είναι γραμμικός.
Το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον παίζουν ταυτόχρονα σαν μία αχανής συμφωνία. Όλες οι μελωδίες που συνέλεξε, όλες οι φωνές που τον σημάδεψαν, όλοι οι άνθρωποι που συνάντησε — συνυπάρχουν, αναπνέουν, γελούν και δακρύζουν στην ίδια στιγμή. Ο Μπλου στέκεται στο κέντρο του ήχου και καταλαβαίνει.
Δεν είναι απλώς ταξιδιώτης.
Είναι ο φύλακας του ήχου. Εκείνος που ενώνει κόσμους, εποχές και ψυχές σε ένα μόνο τραγούδι και η πρώτη φορά που ο Μπλου δεν παίζει μουσική που βρήκε.
Παίζει μουσική που επιλέγει εκείνος, που πρέπει να ακουστεί από τη σύγκλιση όλων όσων υπήρξαν και όλων όσων θα υπάρξουν.
Οι δρόμοι δεν διαχωρίζονται πια. Συγχωνεύονται σε έναν.
Και πάνω σε αυτόν τον δρόμο… δεν υπάρχει κατεύθυνση.
Μόνο ροή. Ο Μπλου χαμογελά. Για πρώτη φορά, δεν χρειάζεται να ψάξει τον επόμενο προορισμό.
Γιατί κατάλαβε κάτι που λίγοι καταλαβαίνουν:
Το ταξίδι δεν είναι στον χρόνο. Είναι στον ήχο που αφήνουμε πίσω μας.
Και ενώ κάπου, πολύ μακριά — ή πολύ κοντά — ένα μελλοντικό “Play” περιμένει να πατηθεί, είναι η στιγμή που πιέζει το δάχτυλό του στο Play που άγγιζε όλη αυτή την ώρα. Τότε.. το σταυροδρόμι αρχίζει να καταρρέει — όχι στο σκοτάδι, αλλά στο φως.. των ακόλουθων στίχων που δημιουργήθηκαν για να συνοδεύσουν μια εξαιρετική σύνθεση σε μία συναυλία στο Βερολίνο το 2013.
Είσαι το φως μου σε απέραντους ωκεανούς,
το αστέρι που με οδηγεί Είσαι ο ήλιος που μου δίνει χαμόγελο
Το φως που με αγγίζει, το αστέρι που με οδηγεί
Είσαι η πατρίδα, το φως που με αγγίζει. Είσαι ο ήλιος που κάνει τη γη ν'αρχίζει να λάμπει
Σε ακολουθώ πάνω από θάλασσες, παλίρροιες, ποτάμια και λίμνες
Γυρίζω γύρω σου στον κύκλο του χρόνου, μέρα και νύχτα. Είσαι το φως που με αγγίζει. Είσαι ο ήλιος.
Είναι το τραγούδι που ο DJ Blue επέλεξε για τη Κάθαρση, την Ένωση και την Αναγέννηση, του Νέου μέσα από το Παλιό..