Μια ραδιοφωνική σειρά φαντασίας, όπου ο DJ Blue ταξιδεύει στο χώρο και στο χρόνο για να ανακαλύψει νέους ήχους και ιστορίες.
The Wandering DJ Blue Episode 15 - Ο Καθρέφτης των Ειδών
Η νύχτα είχε πέσει, αλλά μπροστά στον Μπλου το σκοτάδι δεν ήταν απόλυτο, ήταν σα να τον καλούσε. Μια ασημένια πύλη υψωνόταν ανάμεσα σε δύο πελώριες κολώνες, φτιαγμένη εξ ολοκλήρου από καθρέφτες. Οι επιφάνειές τους γυάλιζαν με το φως ενός αόρατου φεγγαριού, και κάθε αντανάκλαση έμοιαζε να ανασαίνει, σαν ζωντανός οργανισμός.
Με κάθε βήμα του που πλησίαζε, ο καθρέφτης άλλαζε. Στην αρχή έβλεπε μόνο την αντανάκλασή του: τον περιπλανώμενο DJ Blue με το jukebox στην πλάτη και τα μάτια γεμάτα διαδρομές. Ύστερα, οι γραμμές της μορφής του ράγισαν απαλά. Άλλα πρόσωπα άρχισαν να αναδύονται. Άλλες εκδοχές του.
Στον πρώτο καθρέφτη, ο Μπλου φορούσε μαύρο δερμάτινο μπουφάν. Τα μαλλιά του ανακατεμένα, μια κιθάρα κρεμασμένη στον ώμο. Ούρλιαζε punk στίχους σε ένα υπόγειο μπαρ, όπου ο ιδρώτας έσταζε από το ταβάνι και η μπύρα κολλούσε στο πάτωμα. Το πλήθος χτυπούσε ρυθμικά, όχι για να ακούσει, αλλά για να νιώσει.
Στον δεύτερο καθρέφτη, ένας ήσυχος, σχεδόν εύθραυστος Μπλου, μόνος πάνω σε μια μικρή σκηνή. Έπαιζε ρομαντικές μελωδίες στο πιάνο. Το φως των κεριών τρεμόπαιζε πάνω στα πλήκτρα και κάθε νότα έπεφτε σαν εξομολόγηση στο κενό. Κανείς δεν χειροκροτούσε· κι όμως, ο χώρος ήταν γεμάτος, από συναισθήματα, αναμνήσεις κι επιθυμίες...
Στον τρίτο καθρέφτη, ο Μπλου είχε ακουστικά γύρω από τον λαιμό και τα χέρια του κινούνταν νευρικά πάνω από κονσόλες. Μιξάριζε breakbeats σε μια ταράτσα του Τόκιο. Οι ουρανοξύστες γύρω του αναβόσβηναν με ρυθμό, σαν να χόρευε ολόκληρη η πόλη. Οι νύχτες εδώ δεν κοιμόντουσαν ποτέ — απλώς άλλαζαν Beats Per Minute, τέμπο δηλαδή.
Κι ύστερα εμφανίστηκαν κι άλλοι καθρέφτες. Ένας Μπλου βυθισμένος στα blues, με μια φυσαρμόνικα που μύριζε δρόμο και βροχή. Ένας άλλος, μέσα σε ορχήστρα, να μετρά σιωπές πριν από εκρήξεις συμφωνικών κορυφώσεων. Ένας τρίτος, σε ένα δωμάτιο γεμάτο αναλογικά synths, να κυνηγά ήχους που δεν είχαν ακόμα τίτλο.
Ξαφνικά όμως.. ο αέρας πάγωσε. Οι αντανακλάσεις πλησίασαν τόσο, που οι καθρέφτες άρχισαν να τρίζουν. Ο Μπλου κατάλαβε: για να περάσει την πύλη, έπρεπε να αποδεχτεί ότι όλοι αυτοί — οι επαναστάτες, οι ρομαντικοί, οι πειραματιστές — ήταν κομμάτια του ίδιου του εαυτού του. Καμία εκδοχή δεν ήταν πιο «σωστή» από την άλλη.
Άφησε το jukebox του στο έδαφος. Έκλεισε τα μάτια και χτύπησε τα δάχτυλά του, σαν να έδινε ένα αόρατο μέτρημα. Αντί να σπάσουν, οι καθρέφτες άρχισαν να αντηχούν. Κάθε μουσικό είδος, κάθε ήχος, κάθε ανάμνηση μπλέχτηκαν σε ένα ενιαίο, τεράστιο κύμα ήχου. Punk κραυγές, πιάνα που ψιθύριζαν, ηλεκτρονικοί παλμοί και μπλουζ αναστεναγμοί έγιναν μία μόνο αναπνοή.
Το κύμα τον τύλιξε και τον πέρασε από την άλλη πλευρά.
Όταν άνοιξε τα μάτια του, η πύλη είχε εξαφανιστεί. Οι κολώνες ήταν πια σκιές, και οι καθρέφτες — σκόνη. Μα η μουσική όλων των ειδών έπαιζε ακόμα μέσα του. Όχι σαν θόρυβος, αλλά σαν πυξίδα.
Ο Μπλου σήκωσε το jukebox του και συνέχισε να περπατά. Τώρα ήξερε: δεν χρειάζεται να διαλέξεις είδος, όταν μπορείς να γίνεις ο καθρέφτης τους.
Μια σειρά μουσικών ονείρων και αφηγήσεων.
Κάθε επεισόδιο είναι ένα ταξίδι με οδηγό
τον DJ Blue, σε μια περιπέτεια φαντασίας μέσα από ήχους, ρυθμούς και εικόνες.
Our Supporters
Υποστηρικτές
Join us
