Μια ραδιοφωνική σειρά φαντασίας, όπου ο DJ Blue ταξιδεύει στο χώρο και στο χρόνο για να ανακαλύψει νέους ήχους και ιστορίες.
The Wandering DJ Blue Episode 16 - Η Βιβλιοθήκη των Ξεχασμένων Λέξεων
Η πόρτα ήταν τόσο μεγάλη που ο Μπλου χρειάστηκε να γείρει το κεφάλι πίσω για να διακρίνει το πάνω μέρος της. Ήταν φτιαγμένη από ξύλο παλιό, σκαλισμένο με σύμβολα που δεν ανήκαν σε καμία γνωστή γλώσσα. Πριν προλάβει να την αγγίξει, άνοιξε μόνη της, αθόρυβα, σαν να τον περίμενε από καιρό.
Μπαίνοντας, ένιωσε αμέσως πως είχε περάσει σε έναν χώρο εκτός χρόνου. Μπροστά του απλώθηκε μια βιβλιοθήκη χωρίς τέλος. Ράφια που χάνονταν στο σκοτάδι της οροφής, σκαλωσιές που ανέβαιναν σε δεκάδες επίπεδα, σκάλες που μετακινούνταν αργά, σαν να είχαν δική τους βούληση και να διάλεγαν μόνες τους ποιον θα υπηρετήσουν. Το πάτωμα έτριζε απαλά, όχι από παλαιότητα, αλλά σαν να ψιθύριζε ιστορίες σε κάθε βήμα.
Όμως δεν ήταν η όψη της βιβλιοθήκης που τον μάγεψε. Ήταν αυτό που γέμιζε τον αέρα... Λέξεις!!!
Ο Μπλου περπάτησε ανάμεσα στα ράφια με δέος. Διάβαζε λέξεις στον αέρα: «συγχώρεση», «σιωπή», «αντίο», «αγάπη», «μυστήριο», «όνειρο». Κάποιες έσβηναν πριν προλάβει να τις συλλαβήσει στο μυαλό του, άλλες κόλλησαν πάνω του σαν αναμνήσεις που δεν ήταν δικές του όμως.
Άπλωσε το χέρι του και τράβηξε ένα βιβλίο χωρίς εξώφυλλο. Ήταν ελαφρύ, σχεδόν αβάσταχτο, σαν να μην υπήρχε τίποτα μέσα του. Οι σελίδες του ήταν λευκές, εκτός από την πρώτη. Εκεί, γραμμένη με μολύβι, σαν από παιδικό χέρι, υπήρχε μόνο μία λέξη: Μαγεία!
Χιλιάδες, εκατομμύρια λέξεις αιωρούνταν ανάμεσα στα ράφια σαν σκόνη χρυσού. Άλλες φωτεινές, άλλες θαμπές, άλλες ραγισμένες σαν να είχαν ειπωθεί κάποτε με πόνο. Έφευγαν από τις σελίδες των βιβλίων και ταξίδευαν αργά, σαν να έψαχναν κάποιον να τις προφέρει ξανά. Ανάμεσά τους, σημειώσεις και μουσικές νότες έπλεαν σιωπηλές, σαν ξεχασμένα πουλιά που είχαν χάσει το τραγούδι τους.
Σιγά-σιγά, οι λέξεις άρχισαν να κατεβαίνουν από τον αέρα. Γύριζαν στις σελίδες των βιβλίων, μία-μία, σαν να έβρισκαν ξανά το σπίτι τους.
Η καρδιά του σκίρτησε ξαφνικά γιατί κατάλαβε... Αυτή η βιβλιοθήκη δεν φύλαγε γνώσεις. Φύλαγε λέξεις που οι άνθρωποι είχαν ξεχάσει να λένε. Λέξεις που είχαν σωπάσει από φόβο, κούραση ή... μοναξιά!!!
Οι νότες είχαν ξεκινήσει ήδη και επέστρεφαν στις παρτιτούρες, τα πουλιά θυμήθηκαν πώς να τραγουδούν. Τα ράφια έτριξαν απαλά, σαν αναστεναγμός ανακούφισης.
Χωρίς σκέψη, πήρε μια βαθιά ανάσα και άρχισε να τραγουδάει, a cappella. Δεν υπήρχε μουσική γύρω του, μόνο η φωνή του, γυμνή και ειλικρινής, να αντηχεί στους διαδρόμους. Το τραγούδι δεν είχε λόγια — μόνο συναίσθημα. Ήταν σαν κάλεσμα.
Όταν τελείωσε, η σιωπή που έμεινε δεν ήταν κενή.
Ήταν γεμάτη, είχε υπόσταση κι επιβλητικότητα.
Μια σιωπή που έμοιαζε να λέει περισσότερα από οποιοδήποτε τραγούδι, ήταν η πιο δυνατή λέξη.. γιατί είχε τον ήχο της Σιωπής!
Ο Μπλου έκλεισε το βιβλίο και το άφησε προσεκτικά στη θέση του. Δεν πήρε τίποτα μαζί του. Μα καθώς γύρισε προς την έξοδο, ένιωθε πως κάτι είχε φωλιάσει μέσα του. Μια λέξη μυστική, που δεν φαινόταν και που για τον καθένα που μπορούσε να την ακούσει ήταν μοναδική — ακουγόταν όμως σε κάθε του βήμα, σαν συμπαντικός κώδικας ενσυναίσθησης.
Καθώς απομακρυνόταν.. ένιωθε τη βιβλιοθήκη, πίσω του να χαμογελά αν και δεν είχε στόμα...
Μια σειρά μουσικών ονείρων και αφηγήσεων.
Κάθε επεισόδιο είναι ένα ταξίδι με οδηγό
τον DJ Blue, σε μια περιπέτεια φαντασίας μέσα από ήχους, ρυθμούς και εικόνες.
Our Supporters
Υποστηρικτές
Join us
